Deniz kenarındaki bir motor için "tuzlu ortam" sınırı nerede başlar? Pratikte en ağır bölge, kıyı çizgisinden itibaren ilk birkaç yüz metredir. Dalga kırılmasının taşıdığı tuz zerrecikleri havada asılı kalır, rüzgârla içeri taşınır ve yüzeylere yapışır. Bir iskele üstündeki pompa ile birkaç kilometre içerideki aynı pompa, aynı motorla bambaşka ömürler yaşar. Bu nedenle tuzlu ortamda elektrik motoru seçimi, önce motorun kıyıya ne kadar yakın ve ne kadar açıkta durduğunu tarif etmekle başlar.
Tuz motora nasıl zarar verir?
Tuz kristali tek başına kuru bir yüzeyde uzun süre zararsız kalabilir. Sorun, tuzun nemi çekmesidir. Kıyıda bağıl nem yüksektir ve gece-gündüz sıcaklık farkıyla metal yüzeylerde çiğ oluşur. Tuz bu ince su filmini iletken ve aşındırıcı bir elektrolite çevirir. Boyanın en küçük çiziğinden, cıvata başının kenarından ya da iki farklı metalin birleştiği yerden korozyon başlar.
İkinci yol içeriden işler. Çalışan motor ısınır, durduğunda soğur. Soğuma sırasında gövde içindeki hava daralır ve dışarıdan nemli, tuzlu havayı içeri çeker. Aylar içinde klemens kutusunda ve sargı başlarında tuzlu bir tortu birikir. İzolasyon direnci düşer, motor bir sabah yeniden kalkarken toprak kaçağı verir.
Motorda ilk bozulan dört nokta
Mil çıkışı ve ön kapak
Mil, gövdenin boyasız kalan tek dönen parçasıdır. Mil üzerindeki pas, keçe dudağını aşındırır ve rulman yatağına tuzlu nem girmesine yol açar. Kaplin ya da kasnak sökülürken mil yüzeyinin paslanmış olması, kıyıdaki motorlarda sık rastlanan bir tablodur. Montajda mil ucuna uygun koruyucu uygulamak ve keçenin durumunu bakımda kontrol etmek bu noktadaki ömrü uzatır.
Klemens kutusu, conta ve kablo rakorları
Kutunun kendisinden çok contası ve rakorları sorun çıkarır. Yanlış çapta seçilmiş rakor, kablonun etrafında boşluk bırakır. Kullanılmayan giriş açık bırakılırsa ya da plastik taşıma tapası yerinde unutulursa, kutu kısa sürede tuzlu nemle dolar. Kablonun kutuya aşağıdan girmesi ve girişten önce bir damlama kavisi yapması, suyun kablo boyunca içeri akmasını engeller. Kutunun yönünü sipariş aşamasında belirlemenin önemini klemens kutusu yönü yazısında anlattık.
Fan kapağı ve bağlantı elemanları
İnce sacdan fan kapağı ve onu tutan küçük cıvatalar, gövdeden önce paslanır. Kapak delinir ya da cıvata kopar, kapak fanın üzerine düşer. Kıyı uygulamalarında bu elemanların korozyona dayanıklı malzemeden istenmesi ya da en azından bakımda değiştirilmesi planlanmalıdır. Paslanmaz cıvata kullanıldığında dökme demir gövdeyle arasında galvanik etkiyi azaltacak önlem de düşünülmelidir.
Gövde içi yoğuşma
Uzun süre duran yedek pompalar ve kesikli çalışan motorlar, içeriden en hızlı etkilenen gruptur. Sürekli çalışan bir motor kendi ısısıyla içini kuru tutar; duran motor ise her gece nem toplar. Yoğuşmayı engellemenin iki yolu vardır: duruş sırasında devreye giren yoğuşma ısıtıcısı ve gövdenin en alt noktasında açık kalan yoğuşma suyu tahliye deliği.
Boya tek başına çözüm mü?
Hayır, ama temeldir. Pik döküm gövde, doğru hazırlanmış yüzey ve kalın, katmanlı bir boya sistemiyle kıyı koşullarında uzun süre dayanır. HEM Motor serilerinde standart uygulama elektrostatik toz boyadır; RAL 7012, RAL 7024 ya da özel renk seçilebilir. Kıyı ve açık deniz için ISO 12944 çerçevesindeki C4, C5 ya da daha ağır sınıflara uygun çok katlı boya sistemleri ise ayrı bir konudur ve siparişte açıkça istenmesi gerekir; ayrıntısını C5 korozyon boyası ve boya kalınlığı yazısında ele aldık. Burada altını çizmek istediğimiz nokta şu: boya ne kadar kaliteli olursa olsun açık bir rakordan, paslanan bir fan kapağı cıvatasından ya da içeride biriken yoğuşmadan motoru korumaz.









